Son Durak Hazan...

M Meryem Karataş
0 Altın Yaprak
Kar yağmaladı bedeni Ufaktan ufaktan geliyor Sisli gökyüzünün Dokunsam ağlayacak bulutları ayrılığın bam teline Vurupta geçiyor.. Tiz bir sesin enstantane çığlığında Yaşlanmış bir zaman Tüm kırışıklığıyla kucaklıyor şelpeleri Atıyor yüreğinden mızrab-i dokunuşları. Her soluk bir hayata denk geliyor Düğümleniyor gırtlağında karbondioksit Veremiyor atmosfere bitik solukları Kristalimsi gözyaşı damlaları Işıltısına hapsediyor yaşanmışlıkları, Geride; Solunmuş bir nefes, Sararmış düşler, Kırışmış eller, Kar yağmış tenler... Ak sakallı,pamuk suratlı nineler dedeler.. /Geçiyor zaman son durak hazan Ölüyor beden son nefes yaşam.../

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.