Küçücüktü...

M Meryem Karataş
0 Altın Yaprak
Elini başına koydu ve düşündü Küçücüktü…. Ayağında kırmızı bir pabuç, Gözlerinde çapaklaşmış gözyaşı kırıntıları, Yamalı bir elbise, Üşüyen bir beden, Korkan küçücük bir yürek…. Yalnızdı… Annesinin acı çığlıklarını, Babasının hunharca katledilişini Ve Kundakta ki umut kardeşinin Anlamsız can verişini düşündükçe Aldığı nefesi kan kusarmışçasına geri veriyordu… Yaşamışlığına ve atan yüreğin isyanına aldırmadan Ninni deminde ki top seslerinin arasına Koşar adım yaklaştı Aç, susuz ve çaresizdi Küçücüktü.. Başını göğe kaldırdı.. Asmen gözlerindeydi.. Küçük bedeninde büyük yüreğiyle Ninnilerini dinledi Ve Uykunun Azrail sıcaklığına, Toprağın kan kokusuna Bıraktı kendini… Ağzında kan, Kulağında ninni, Kopmuş bacak, el Beklenmekteydi… Uyudu… /Bu küçücük bedene ölüm yakışmadı…/

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.