Küçücüktü...
M Meryem Karataş
0
Altın Yaprak
Elini başına koydu ve düşündü
Küçücüktü….
Ayağında kırmızı bir pabuç,
Gözlerinde çapaklaşmış gözyaşı kırıntıları,
Yamalı bir elbise,
Üşüyen bir beden,
Korkan küçücük bir yürek….
Yalnızdı…
Annesinin acı çığlıklarını,
Babasının hunharca katledilişini
Ve
Kundakta ki umut kardeşinin
Anlamsız can verişini düşündükçe
Aldığı nefesi kan kusarmışçasına geri veriyordu…
Yaşamışlığına ve atan yüreğin isyanına aldırmadan
Ninni deminde ki top seslerinin arasına
Koşar adım yaklaştı
Aç, susuz ve çaresizdi
Küçücüktü..
Başını göğe kaldırdı..
Asmen gözlerindeydi..
Küçük bedeninde büyük yüreğiyle
Ninnilerini dinledi
Ve
Uykunun Azrail sıcaklığına,
Toprağın kan kokusuna
Bıraktı kendini…
Ağzında kan,
Kulağında ninni,
Kopmuş bacak, el
Beklenmekteydi…
Uyudu…
/Bu küçücük bedene ölüm yakışmadı…/
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş