Hüzün Mevsimi

Topraktan değil, hüzünden yaratıldık Gözlerimizde salkım salkım gözyaşı Hangi beden gülücük giysek uymuyor Hergün kendini büyütüyor yalnızlık Her sabah mahzun bir güneş doğuyor Işıkları tenimizde hüzne dönüşüyor Ve akşam kızıllığını beklemekle geçiyor ömür Elimizde alışveriş filesi Ucuz hüzünler arıyoruz semt pazarlarında Garip değil fiyatların düşmesi Hüzün mevsimi kentin sokaklarında Sevinçler yaprağını dökerken Ayıp kaçıyor artık tebessüm giyilmesi Asık suratlı paltolar herkesin omuzlarında Belki bu kadar mahzun olmayacaktık Bu kadar masum Tek mevsimlik bir coğrafyada olmasaydık Hüznün uykularımızı işgal ettiği Yıllanmış yıllara el pençe divan durmasayadık Ötede insanlar doyasıya gülerken Melankolik pencerelerden hayata bakmasaydık Mevsimleri biz belirliyoruz aslında Kimbilir Belki de hüznümüzü kendimiz yarattık..