kaybedilir tüm umutlar gecenin kuytusunda oysa şimdi gündüz neden umutsuzum ben…
akşam iniyor şehre bir çift ayak yürüyor adını kaldırımlara kazıyarak…
aşk rüzgar gibidir bazen girip koltuk altlarına insanın ayaĝını yerden keser uçurur bütün yaşam toz pembeye bürünür…
aşk dediğin bir başka nabızda atmaktır hiç bilmediğin bir duayı ansızın ezbere okumak…
merhaba, sıcak bir merhaba önce geciktim uzak yollardan geldim…
seni ne çok sevdiĝimi bilirsin hava kadar, ekmek kadar, su kadar alışmışım, yaşayamam sensiz korkarım sensizlikten…
ne çok macerası olmuşsa yelkovanla akrebin ne çok benzemeye başlamışsa maymun ellerine…
hayat bu şarkılar susabilir ansızın ve sessizlik konuşmaya başlar ateş söner,tutuşur su…
daha yaşken aldım elime kalemi yazıyorum, yazılacak ne varsa ve tanımaya başladım alemi görecek çok şey var, ömürse kısa…
din artık deli yüreğim din suçlu çocuklar gibi bir köşeye sin yeter fırtınalara yelken açtığın…
ağır gelir bir kişiye gece iki kişi yüklenmeli karanlığı ve yalnızlığını sessizliğin…
kaç yıldır hep yollarını gözledim beni çok bekletme gayrı gel artık ah bir bilsen seni ne çok özledim özletme kendini fazla gel artık…
Topraktan değil, hüzünden yaratıldık Gözlerimizde salkım salkım gözyaşı Hangi beden gülücük giysek uymuyor Hergün kendini büyütüyor yalnızlık…
sal ordularını üstüme senin kelepçelerin benim kelebeklerim var rüyalarim en az…
güneşimi kaybettiĝimden beri dostla düşmanı karıştırdım hep mum ışıĝında gözüme çarpan her ele dört elle sarılışımdan…
15 / 25 gösteriliyor