Başlarken

Düşmanlığımız kimseyi hak etmedi Uykusuzluğu hiçbir gece Kalbini kırdığımız ergenlik daha çocuktu Duygularımızı ortaladık Kanamalar renk değiştirdi Yalanlarımız yaka paça atıldı pişmanlıklardan Yeni hayatın yasında kalıp Yerleşik olmanın sırasında bekledik İnançsızlığın kaynaklarını tüketmeyi Çok yaralansak da Taziyeler daha güzeldi ölmekten Neyi görebildiğini gördüklerimizden anlayamazdık başka gözlerin İsmimizin anılması kaç cümleye mal oluyordu Konuşarak bilemezdik Rüzgara bıraktık salgın hastalıklarımızı Erozyona uğrayıp hiç ıslanamayacağımız denizlere döküldük Hayal ürünü savaşlar tarihimiz oldu İyi mi Bayağı bir insan hayatıydı şarkılar Tercihler müziği belirledi Delilikler sanat zamanında yaşamaya başladı Bundan bir şey anladın mı Özlemler yoktan var olur Ve ıskaladıklarımız aslında çok önemli Eğer onlar gibi davranmaya başlamazsak Herkes hiç şaşmadan vurabilir bizi Seni de kendimle anıyorum Bu kötü değil, değil mi