Diyorum Ki!

M Metin Özturan
0 Altın Yaprak
Bir başkayım, tuhafım Bir garibim bu aralar Hüzün dolu dört bir yanım Günümü, güneşimi alıvermiş karalar Bir isim koyamadığım Hicranlarla kaplanmış içim, Acıyor Acıyor içim... Acıyan tarafımda, Yani tam solumda Sen duruyorsun Sağımda bütün heybetiyle Koskocaman hiçliğim... Kanıyorum! Açıldı, kabuk tutmuş, bütün eski yaralar... Kalbimde çocukluğum, yarının mateminde Avucumda gül ağlıyor Bir çift maviye tutkun gözlerimde Darmadağın gençliğim... İlk aşkım değildin, Ortasında ömrümün Son ol istedim, son Sen, en son Gönlüme en son durak Olmadın, olmadın ama Ama bak! Son'um oluyorsun! Görmüyorsun... Soluyorum! Bilmiyorsun? Ne kadar çok yaprak Kopardın takvimlerimden Diyorum ki; Yürüdüğüm yol Bastığım toprak Kayıyor ayaklarımın altından... Duymuyorsun...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.