۱ - النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان قد سمع الله بشنید خدای قول التی تجادلک سخن آن زن که می پیچید با تو فی زوجها در کار شوی خویش و تشتکی إلی الله و مینالید بالله و الله یسمع تحاورکما و خدای می شنود گفت و گوی شما با یکدیگر إن الله سمیع بصیر ۱ خدای شنواست و بیناست الذین یظاهرون منکم من نسایهم ایشان که می ظهار کنند از مردان شما از زنان خویش ما هن أمهاتهم زنان ایشان مادران ایشان نیستند إن أمهاتهم إلا اللایی ولدنهم ایشان را مادران جز از آنکه ایشان را زادند نیست و إنهم لیقولون منکرا من القول و زورا و ایشان که آن میگویند منکری میگویند از سخن ناپسندیده و إن الله لعفو غفور ۲ و خدای فراگذارنده و مهربان است و الذین یظاهرون من نسایهم و ایشان که می ظهار کنند از زنان خویش ثم یعودون لما قالوا و آن گه با سخن خود میگردند فتحریر رقبة آزاد کردن برده ایست من قبل أن یتماسا پیش از آنکه بهم رسند ذلکم توعظون به این سخنی است و فرمانی که پند میدهند شما را بآن و الله بما تعملون خبیر ۳ و خدای بآنچه شما میکنید داناست و از آن آگاه فمن لم یجد هر که برده نیابد فصیام شهرین متتابعین من قبل أن یتماسا کفارت او روزه دو ماه است پیوسته پیش از آنکه بهم رسند فمن لم یستطع هر که روزه نتواند فإطعام ستین مسکینا کفارت او طعام دادن شصت درویش است ذلک این پند و فرمان آن راست لتؤمنوا بالله و رسوله تا فرمان برید خدای و رسول را و تلک حدود الله و این اندازه های خدایست که در دین خویش نهاد خلق را و للکافرین عذاب ألیم ۴ و ناگرویدگان را عذابی است درد نمای إن الذین یحادون الله و رسوله ایشان که می خلاف آرند و حد رفتن با خدا و با رسول کبتوا ایشان را خجل و رسوا خواهند کرد کما کبت الذین من قبلهم چنان که ایشان را کردند که پیش از ایشان بودند و قد أنزلنا آیات بینات و فرو فرستادیم سخنها و آیتهای روشن و للکافرین عذاب مهین ه و کافران راست عذابی خوار کننده یوم یبعثهم الله جمیعا آن روز که ایشان را بر انگیزد الله همه را بهم فینبیهم بما عملوا و ایشان را آگاه کند از آنچه میکردند أحصاه الله خدای کردار ایشان دانسته و یاد داشته و شمرده و نسوه و ایشان آن را فراموش کرده و الله علی کل شی ء شهید ۶ و خدای بر همه چیز گواه است و حاضر أ لم تر نمی دانی أن الله یعلم ما فی السماوات و ما فی الأرض که خدای میداند هر چه در آسمانها و در زمینهاست ما یکون من نجوی ثلاثة هیچ سه راز کننده بهم نباشند إلا هو رابعهم مگر خدای تعالی چهارم ایشانست و لا خمسة إلا هو سادسهم و نه پنج تن مگر که او ششم ایشانست و لا أدنی من ذلک و لا أکثر و نه کم از آن و نه بیش إلا هو معهم مگر که او با ایشانست أین ما کانوا هر جای که باشند ثم ینبیهم بما عملوا یوم القیامة پس ایشان را خبر دهد بآنچه میکردند روز رستاخیز إن الله بکل شی ء علیم ۷ که الله بهمه چیز داناست أ لم تر إلی الذین نهوا عن النجوی نبینی ایشان را که می باز زنند از راز کردن ثم یعودون لما نهوا عنه و آنکه می وا کردند بآنچه ایشان را می باز زنند از آن و یتناجون بالإثم و العدوان و با یکدیگر راز میکنند ببزه و ستم و معصیة الرسول و نافرمانی رسول و إذا جاؤک بر تو آیند حیوک بما لم یحیک به الله ترا تحیت کنند نه آن تحیت که خدای فرموده و ترا گفته و یقولون فی أنفسهم و با خود میگویند در دلهای خویش لو لا یعذبنا الله بما نقول چونست که خدای ما را بآنچه می گوییم بنمیگیرد حسبهم جهنم یصلونها بسنده است ایشان را دوزخ که بآن شوند فبیس المصیر ۸ و بد جایگاه که آنست یا أیها الذین آمنوا ای گرویدگان إذا تناجیتم چون راز کنید با یکدیگر فلا تتناجوا بالإثم و العدوان و معصیة الرسول راز مکنید ببزه و ستم و نافرمانی رسول و تناجوا بالبر و التقوی راز بنیکوکاری کنید بجای خلق و ترسیدن از خدای و اتقوا الله الذی إلیه تحشرون ۹ و بپرهیزید از خشم و عذاب آن خدای که شما را با هم خواهند آورند پیش او إنما النجوی من الشیطان این راز کردن از دیو است لیحزن الذین آمنوا تا گرویدگان را اندوهگن کند و لیس بضارهم شییا إلا بإذن الله و آن راز گزندکننده نیست مگر بخواست خدای تعالی و علی الله فلیتوکل المؤمنون ۱۰ و ایدون باد که پشتی داشتن گرویدگان بخدای باد