۱ - النوبة الاولى

بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان المر تلک آیات الکتاب این حروف قرآن آیات و سخنان آن نامه است که خدای تعالی فرستاد و الذی أنزل إلیک من ربک و آنچه فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو الحق راستست و درست و لکن أکثر الناس لا یؤمنون ۱ لکن بیشتر مردمان بنمی گروند الله الذی رفع السماوات الله تعالی اوست که برداشت هفت آسمان بغیر عمد بی ستون ترونها می بینید ثم استوی علی العرش آن گه پس مستوی شد بر عرش و سخر الشمس و القمر و نرم کرد و روان و فرمان بردار آفتاب و ماه را کل یجری لأجل مسمی تا هر دو می روند هنگامی نام زد کرده را یدبر الأمر کار می گرداند و می راند و پیش می برد یفصل الآیات نشانها پیدا می کند لعلکم بلقاء ربکم توقنون ۲ تا مگر شما برستاخیز و دیدار خداوند خویش گرویدنی راست بگروید و هو الذی مد الأرض او آنست که زمین را پهن باز کشید و جعل فیها رواسی و کوه های بلند در آن لنگر کرد و أنهارا و جویها ساخت روان و من کل الثمرات جعل فیها و از هر میوه ای کرد در آن زوجین اثنین جفت جفت یغشی اللیل النهار شب تاریک در سر روز روشن می کشد إن فی ذلک لآیات در آن نشانهای پیداست لقوم یتفکرون ۳گروهی را که اندیشه کنند و فی الأرض قطع متجاورات و در زمین پاره هایی است از یکدیگر نزدیک و جنات من أعناب و رزانی از انگورها و زرع و نخیل و کشت زار و خرما بنان صنوان درختان دو ساق و سه ساق و چهار ساق و غیر صنوان و یک ساق یسقی بماء واحد از یک آب همه را آب میدهند و نفضل بعضها علی بعض فی الأکل و ما لختی را از آن بر دیگر فضل می دهیم در شیرینی و نیکویی و بزرگی و همواری و در رنگ و بوی و طعم و جنس إن فی ذلک لآیات در آن نشانهایی روشن است لقوم یعقلون ۴ ایشان را که دریابند و إن تعجب فعجب قولهم و اگر شگفت داری شگفتست سخن ایشان أ إذا کنا ترابا باش ما آن گه که خاک گردیم أ إنا لفی خلق جدید باش ما در آفرینش نو خواهیم بود أولیک الذین کفروا بربهم ایشان آنند که خداوند خویش را کافر شدند و أولیک الأغلال فی أعناقهم و ایشان آنند که غلهاست در گردنهای ایشان و أولیک أصحاب النار و ایشانند که آتشیانند هم فیها خالدون ۵ ایشان در آن جاودان و یستعجلونک بالسییة قبل الحسنة برستاخیز می شتابند ناگرویده و ایمان نیاورده و قد خلت من قبلهم و گذشت پیش از ایشان المثلات عقوبت های گوناگون و إن ربک لذو مغفرة للناس و خداوند تو با آمرزگاری خداوندیست مردمان را علی ظلمهم با آن ستم که ایشان بر خود می کنند و إن ربک لشدید العقاب ۶ و خداوند تو سخت عقوبتست و یقول الذین کفروا و می گویند ایشان که کافر شدند لو لا أنزل علیه آیة من ربه که چرا فرو فرستاده نمی آید بر محمد ص آیتی از خداوند او إنما أنت منذر تو بیم نمای آگاه کننده ای و لکل قوم هاد ۷ و هر قومی را داعی ایست باز خواننده ای