۱ - النوبة الاولى

قوله تعالی بسم الله الرحمن الرحیم بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان الحمد لله ستایش نیکو خدای را الذی خلق السماوات و الأرض که او بیافرید آسمانها و زمین و جعل الظلمات و النور و تاریکی شب آفرید و روشنایی روز ثم الذین کفروا پس ایشان که کافر شدند بربهم یعدلون ۱ آمدند و با خدای خویش انباز گفتند هو الذی خلقکم او آنست که بیافرید شما را من طین از گل ثم قضی أجلا آن گه درنگ را کیی ساخت و أجل مسمی عنده و کیی است نام زد کرده بنزدیک وی ثم أنتم تمترون ۲ و آن گه شما که بیگانگان اید در شک می پیچید و هو الله فی السماوات و اوست الله نام و در آسمانها است و فی الأرض یعلم سرکم و جهرکم و نهان شما و آشکارای شما میداند در زمین و یعلم ما تکسبون ۳ و میداند آنچه میکنید و ما تأتیهم و نمی آید بایشان من آیة من آیات ربهم سخنی از سخنان خداوند ایشان إلا کانوا عنها معرضین ۴ مگر که از آن روی گردانیده می باشند فقد کذبوا بالحق اکنون که دروغ زن گرفتند کار راست و سخن درست لما جاءهم چون بایشان آمد فسوف یأتیهم آری آید بایشان أنباء ما کانوا به یستهزؤن ۵ خبرهای آنچه افسوس میکنند بر آن