۲ - النوبة الاولى

قوله تعالی و لمن خاف مقام ربه جنتان ۴۶ آن را که میترسد از ایستاد نگاه پیش خداوند خویش او راست دو بهشت فبأی آلاء ربکما تکذبان ۴۷ بکدام از نعمتهای خداوند خویش خداوند خویش را می نااستوار گیرید ای آدمیان و پریان ذواتا أفنان ۴۸ آن دو بهشت پر درختانست و پر شاخها آن و با گوناگون نعمتها و شادیها فبأی آلاء ربکما تکذبان ۴۹ فیهما عینان تجریان ۵۰ در آن دو بهشت دو چشمه روانست فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۱ فیهما من کل فاکهة زوجان ۵۲ در آن دو بهشت از هر میوه دو جفت است دو طعم و دو رنگ و دو بوی فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۳ متکیین علی فرش بازنشستگان اند خفتگان بر جامها باز گسترده بطاینها من إستبرق آسترها آن فراش از دیبا ستبر و جنی الجنتین دان ۵۴ و میوه آن دو بهشت از دست چنندگان نزدیک فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۵ فیهن قاصرات الطرف در آن فراشها کنیزکان اند فرو داشته چشمان لم یطمثهن إنس قبلهم و لا جان ۵۶ دست بایشان نبرده هیچ آدمی و نه پری فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۷ فبأی آلاء ربکما تکذبان ۵۹ کأنهن الیاقوت و المرجان ۵۸ گویی که آن کنیزکان مرواریداند و یاقوت هل جزاء الإحسان إلا الإحسان ۶۰ هست پاداش نیکویی مگر هم نیکویی فبأی آلاء ربکما تکذبان ۶۱ و من دونهما جنتان ۶۲ و جز از آن دو بهشت دو بهشت دیگرند فبأی آلاء ربکما تکذبان ۶۳ فبأی آلاء ربکما تکذبان ۶۵ مدهامتان ۶۴ دو بهشت سخت ژرف رنگ و سیراب رنگ هما عینان نضاختان ۶۶ در آن دو چشمه اند که آب از بوم بهشت برمی اندازند و برمیجوشند فبأی آلاء ربکما تکذبان ۶۷ فیهما فاکهة و نخل و رمان ۶۸ در آن دو بهشت میوه هاست و خرما ستان و انار فبأی آلاء ربکما تکذبان ۶۹ فیهن خیرات حسان ۷۰ در آن بهشتها کنیزکان اند نیکان در آفرینش و در خوی نیکوان اند در چهره و در روی فبأی آلاء ربکما تکذبان ۷۱ حور مقصورات فی الخیام ۷۲ سیاه چشمان اند از چشمها بیگانگان نگه داشته و در خیمها بداشته فبأی آلاء ربکما تکذبان ۷۳ لم یطمثهن إنس قبلهم و لا جان ۷۴ خالی ندید ایشان را پیش از خداوندان ایشان هیچ کس نه مردم نه پری فبأی آلاء ربکما تکذبان ۷۵ متکیین علی رفرف خضر بناز نشستگان اند بر رفرف سبز در باغها رنگارنگ و عبقری حسان ۷۶ و بساطها گران مایه نیکو فبأی آلاء ربکما تکذبان ۷۷ تبارک اسم ربک چون پاک است و بی عیب خداوند تو ذی الجلال و الإکرام ۷۸ خداوند با بزرگواری و بنده نوازی