بخش ۲۵ - ۷ - النوبة الاولى

قوله تعالی و إذ نجیناکم و رهانیدیم شما را من آل فرعون از کسان فرعون یسومونکم می رسانیدند و می جنبانیدند شما را سوء العذاب رنج عذاب یذبحون أبناءکم میکشتند پسران شما و یستحیون نساءکم و زنده میگذاشتند زنان شما و فی ذلکم در آنچه میبود بشما بلاء من ربکم آزمونی بود از خداوند شما عظیم آزمایشی بزرگ و إذ فرقنا بکم البحر باز شکافتیم و آب دریا از هم جدا کردیم شما را فأنجیناکم تا رهانیدیم شما را و أغرقنا آل فرعون و بآب بکشتیم کسان فرعون را و أنتم تنظرون پیش چشم شما و شما می نگرستید و إذ واعدنا موسی و ساختیم و هنگام نهادیم موسی أربعین لیلة چهل شب ثم اتخذتم العجل پس آن گه شما گوساله بخدایی گرفتید من بعده از پس غایب شدن موسی و أنتم ظالمون و شما در آن بر خویشتن ستمکاران بودید ثم عفونا عنکم پس آن را فرو گذاشتیم بر شما من بعد ذلک پس آنک گوساله را بخدایی گرفته بودید لعلکم تشکرون تا مگر از من سپاس دارید و آزادی کنید و إذ آتینا موسی و دادیم موسی را الکتاب نامه و الفرقان و آنچه بآن حق از باطل جدا شود لعلکم تهتدون تا بحق راه ببرید و فرا صواب بینید و إذ قال موسی لقومه موسی گفت قوم خویش را که گوساله پرست شدند یا قوم إنکم ظلمتم أنفسکم ای قوم شماستم کردید بر خویشتن باتخاذکم العجل بخدایی گرفتن شما گوساله را فتوبوا اکنون پس بازگردید إلی باریکم با خداوند و آفریدگار خویش فاقتلوا أنفسکم خویشتن را بکشید ذلکم خیر لکم آن به است شما را عند باریکم بنزدیک آفریدگار شما فتاب علیکم چون این کردید خداوند شما را باز پذیرفت إنه هو التواب الرحیم که او خداوندیست باز پذیرنده مهربان و إذ قلتم یا موسی و گفتید ای موسی لن نؤمن لک استوار نداریم ترا و نگرویم حتی نری الله جهرة تا الله را به بینیم آشکارا فأخذتکم الصاعقة پس بگرفت شما را زلزله ببانگ جبرییل و أنتم تنظرون چشمهاتان گشاده نگران از فزع ثم بعثناکم پس آن گه برانگیختیم و زنده کردیم شما را من بعد موتکم از پس مردگی شما لعلکم تشکرون آن را کردیم تا از من سپاس دارید و آزادی کنید