بخش ۴۳ - ۱۳ - النوبة الاولى

قوله تعالی و إذ أخذنا میثاقکم و پیمان ستدیم از شما لا تسفکون دماءکم کی خونهای هام دینان خویش نریزید و لا تخرجون أنفسکم من دیارکم و هام دینان خویش را از خان و مان بیرون نکنید ثم أقررتم آن گه اقرار دادید بپیمان و أنتم تشهدون و شما گواهی میدهید ثم أنتم هؤلاء پس شما که شمااید تقتلون أنفسکم هام دینان خویش را میکشید و تخرجون فریقا منکم من دیارهم و کس کس از هام دینان خود از خان و مان بیرون میکنید به بیداد تظاهرون علیهم یکدیگر را یار و هم پشت می بید بر رنج نمودن مظلومان بالإثم و العدوان ببزه کاری و افزون جویی و إن یأتوکم أساری و گر بشما آیند اسیران تفادوهم ایشان را می باز فروشید و هو محرم علیکم إخراجهم و بر شما حرام کرده ام که ناگرویده از دست رها کنید زنده أ فتؤمنون ببعض الکتاب و تکفرون ببعض بلختی نامه من گرویدید و بلختی می نگروید فما جزاء من یفعل ذلک منکم پس چه گویید که جزاء آن کس که چنین کند از شما چیست إلا خزی فی الحیاة الدنیا مگر بی آبی و فرودی که ایشان را درین گیتی است و یوم القیامة و روز رستخیز یردون و از برند ایشان را إلی أشد العذاب واسخت تر عذاب در دوزخ و ما الله بغافل عما تعملون و الله از آنچه میکنید ناآگاه نیست أولیک الذین اشتروا الحیاة الدنیا بالآخرة ایشان آنند که دنیا خریدند و آخرت فروختند فلا یخفف عنهم العذاب فردا عذاب دوزخ ازیشان سبک نکنند و لا هم ینصرون و ایشان را کسی یاری ندهد و نه فریاد رسد و لقد آتینا موسی الکتاب دادیم موسی را نامه و قفینا من بعده بالرسل و پس او را فرا داشتیم فرستادگان از پیغامبران و آتینا و دادیم عیسی ابن مریم عیسی را پسر مریم البینات نشانهای روشن پیدا و أیدناه و نیرو دادیم او را بروح القدس بجان پاک از دهن جبریل أ فکلما جاءکم باش هر گه که بشما آید رسول از فرستادگان یکی بما لا تهوی أنفسکم بآنچه شما را فرا نیاید و هوای شما نخواهد استکبرتم گردن کشید ففریقا کذبتم گروهی را دروغ زن دارید و فریقا تقتلون و گروهی را میکشید و قالوا قلوبنا غلف گفتند دلهای ما در غلاف است از اینکه تو می گویی در نمی یابیم بل لعنهم الله بکفرهم بلکه الله بریشان لعنت کرد بآنچه نگرویدند و کافر ماندند فقلیلا ما یؤمنون چون اندک میگروند و استوار میدارند