شمارهٔ ۳۴
م میلی
0
Altın Yaprak
در پا غمت چو صید زبون می کشد مرا
می افکند به خاک و به خون می کشد مرا
ما خون گرفته ایم و دمادم به زور دست
درپای تیغ بخت زبون می کشد مرا
زنجیر زلف او اگر این است عاقبت
سودای عاشقی به جنون می کشد مرا
خواری به آن رسیده که بی گفت او رقیب
از بزم همچو شحنه برون می کشد مرا
میلی لب فسونگر افسانه ساز یار
در تنگنای غم به فسون می کشد مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş