شمارهٔ ۵۹

از حریم وصل مهجورم نمی بایست داشت یعنی از نزدیک خود دورم نمی بایست داشت ای مسیح دردمندان چون نسیم وصل بود از سموم هجر رنجورم نمی بایست داشت من که بودم چون مه روشندل از خورشید وصل همچو شمع صبح بی نورم نمی بایست داشت از می وصل تو چون پیمانه دل پر نشد این قدر زان جرعه مخمورم نمی بایست داشت گر دلت را ذره ای نزدیک می دیدم به مهر می شدم گر دور معذورم نمی بایست داشت من که چون خورشید صبح وصل بودم پرده سوز در حجاب هجر مستورم نمی بایست داشت همچو میلی در غم آباد فراموشی چنین بی نشان با نام مشهورم نمی بایست داشت