Ruhumda Karakış
M
0
Altın Yaprak
Bir fırtına koptu dinmek bilmiyor
Gönlümde dört mevsim yaşar gibiyim
Ruhumda karakış bahar gelmiyor
Tenim kavruluyor şaşar gibiyim
Gül gibi bir ömrüm solmaya namzet
Gözlerim toprakla dolmaya namzet
Hıçkırıklar çığlık olmaya namzet
Dünyayı ebedi boşar gibiyim
Hayat geldi geçti gamlı tasalı
Canım diler artık büyük visali
Her yeri saracak volkan misali
İçimden kaynayıp coşar gibiyim
Toprak çeker beni odur temelim
Yolda bana eşlik eder amelim
Ateşten korkarak, cennet emelim
Yeşil çimenlerde koşar gibiyim
Mikdatî son anda hoşça kelam et
Bu son çırpınışlar hayra alamet
İmanlı yaşayan sonu selamet
Sel olup bendimden taşar gibiyim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş