Füreya'dan Nihavente...

Omuzlarından süzülürken gelincikler Hikayelerini toplayıp güneşe astın Gece ayışığına sokulduğunda Sustu mavi saçların Ellerimi sen çiz Füreya Çok yorgunum Bak Taşlar nasıl da oturuyor yerine Sen yüzümü yıkadıkça Çatısı olmayan kuşlar gibiyiz Kırılıyoruz birer birer ayışığı sonatında Biliyorum Bu gece Yine tutacak sancıların Vuracaksın bam telimize Sahi Füreya Gözlerimizden geçen bu tufan da ne Sende mi yağıyorsun Sende mi tutuk şiirlerim gibi yalpalıyorsun Desem ki Hacı Arif de yanmıştı güftelerinde Kim görür Kim yanar Senin anladığın kadar Olsun Füreya Doğsun kaderimize ha zühre ha arya Değilmi ki Güvercinleri üşütür artık pervazsızlığın Değilmi ki "Şarkılar seni söyler, dillerde nağme adın" Gerisi İki hikaye İki omuzdur Geçer gider üstümüzden nihavent şarkıların...