Güneş Ol, Simit Ol

bak ne diyeceğim sen şu ileride martılarla yarışan sandal ol bende birazdan acılarımızı kürekleyip geliyorum bilmez misin oldum olası güneşi severim ben derler ki gözyaşları yarının müjdecisidir üstelik "hangi simit daha taze" dudaklarımızdan dökülüverir biz istemesek de yok, bugün öyle beylik laflar etmeyeceğim sana yaşam bir armağansa paketi neden buruşuk diye bakıyorum sadece gel bizden geçmişleri bizim geçtiklerimizi kucaklayalım bugün köreltilmiş aşklar hatırına hatta istersen beşiktaş vapurunda güvertenin yalnızlığını kapalım yine ben dalgalara adını yazarken sen, düşerim korkusuyla sarıl belime ve şimdi kapatalım gözlerimizi hımm.. rüzgarın sessiz ıslığını duyuyor musun yosunlar peşimizde süzülürken kokuları ciğerlerimizdeki aşkı demliyor ah istanbul demiştim sana o gelince varoşlarının yüzü gülecek o gülümsedikçe hazerfan çelebin dahi hayrete düşecek çünkü ancak onun kanatlarında uysallaşır aristo yaşamlar şimdi elim sende seviyorum be istanbul seviyorum boğazından saçlarına kadar....