Mum Kokusu

hayat eski zamanların mum kokularını esiyor gözlerime şimdi umut goncadan çok daha taze saklama hüzünlerini akıp gitsin zaman saçlarımızdan tutarsam ellerini uçurumda bil ki kendimi unutmuşumdur kırılgan düşlerimize bir merdiven uzatalım mı basamakları aşk olsun yaprakların sessiz salınışlarında kapat gözlerini sana bu gece farklı bir köşeden bakacağım burası unutulmuş rıhtımlara benziyor ve adımladığım her kaldırım mücadeleni hatırlatıyor yıldızlara ihtiyaç duymuyorum gözlerin öyle berrak yelkenlisini kaybetmiş bir çocuğa sarılırsam bil ki kovulmuşumdur memleketimden bir avuç toprak dolduralım mı heybemize rengi devrim olsun her dokunuşunda sabahın ilk ışıklarını yakıyorsun yoksulluğuma ve ben zenginleşiyorum yeniden eşsiz sevdana hayat eski zamanların mum kokularını esiyor gözlerime şimdi yaşamak tatlı bir hikaye sana bu gece farklı bir şiirden geleceğim imgeleri kırılmış sözcüklere benziyor ve adımladığım her harf ismini hatırlatıyor ansızın uyursam kollarında bil ki güneşle barışmışımdır...