Bir Kadın Bir Adam

Kentin bir ucunda can kırıklarıyla bir kadın, Diğer ucunda yorgun, esmer yüzüyle bir adam. Gün kırmızıydı. Aşktan koyu, düşten öte. Tutkulu bir hasretti düşen güne. Titreyen hazanlar, mahçup telaşlardı gizlenemeyenler. Aşıktılar.. Bir gelincik kadar kırmızı ve kırılgan. Gözbebeklerine yazılıyordu aşk. Utangaçlık yakışıyordu kadına, Adamın bu utangaçlığa atfettiği şiirleri adama. Küskün yanlarının mütercimiydiler. Arınmış saydılar kedilerini birbirlerinin ellerinde. Sonsuz mavilere Ve mis kokulu masallara yazmışlardı adlarını. An geldi, gerçekler an oldu. Zaman parçalandı, devrildi dizeler. Gizemli pusular mıydı onları çevreleyen, Soluklanmışlar mıydı emanet bir hayatta? Geniş zamanlar değildi ki paylarına düşen. Sevdanın beyazını giyinmişlerdi oysa. Aşıktılar.. Esrik bakışları derin özlemler açarken yüreklerde Rehin bırakılmıştı sevdaları suya. Ayın ışıkları tanır onları mavi sularda.