Ardı Yok Uzakların
M Mine
0
Altın Yaprak
Sonsuzluğa salarken adını,
Damla damla sensizlik düşüyor avuçlarıma.
Köze dönüşüyor küller.
Susuyorum.
Özlemlerine sığdırdığım gözlerinin buğusu değiyor camlara.
Ruhum acemice eşlik ediyor karanlığın dansına.
Soğuk bir nefesle, suskunluğun ahenginde zaman.
Suyu çekilmiş bir ırmak kadar yılgın yalnızlığım.
Yönünü bulamayan bir esintiyim çıkmazında.
Yaşanmışlığa inat,
Ezber tutmuyor dilekler.
Kırık bir kemandan aşkın tınısı dökülürken,
Göğün mavisi, umudu düşürmüyor beyaz sayfalara.
Düş sanıyor içinde dolaştığı bahar aydınlığını.
Bir şiir aralığında nefesleniyorum.
Gelincik edasıyla içimden uzaklaşıyor aşk.
Ardı yok uzakların.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş