Saçlarımdan Kokla Baharı
M Miray Can
0
Altın Yaprak
Kendime yalnızlığım
Fena kan kaybederken
Islak bırakarak geçti
Yarınsız düşlerin siyahından/ zaman
Solgun mevsimlere demir atmış
Ayaklarım çoktan unuttu
Sevgi yolunda yürümeyi
Tarih öncesinde kaldı
Tüm sevdiklerim
Düştü son yaprak
Eksildi zaman
Suskun beklemeler doldu
Hoyrat iç çekişlerim
şimdi
Derin uykulardayım
Sahipsiz düşler misafirim
Sen; masal kahramanım
Gel!!!
Yüreğinle çoğalt eksilen saniyeleri
İyot bas yaralarıma
Kanatmasın geç/miş imgeler
Sen;ayaklarından toprağa bastığım ol
Saçlarımdan kokla baharı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş