فی مدح الامام ابی جعفر الباقر علیه السلام

م محمدحسین غروی اصفهانی
0 Altın Yaprak
بهار آمد هوا چون زلف یارم باز مشکین شد زمین چون رویش از گل های رنگارنگ رنگین شد نگارستان چینی شد زمین از نقش گوناگون چمن رشک ختن از باسمن و زبوی نسرین شد دل آشفته شد محو گلی از گلشن طاها اسیر سنبلی از بوستان آل یاسین شد چگویم از گل رویش مپرس از سنبل مویش ز فیض لعل دلجوش مذاق دهر شیرین شد کرا نیرو که با آن آفتاب رو زند پهلو که در چوگان حسنش قرص خور چون گوی زرین شد به میزان تعادل با گل رویش چه باشد گل که با آن خرمن سنبل کم از یک خوشه پروین شد جمال جان فزای او ظهور غیب مکنون بود دو زلف مشکسای او حجاب عز و تمکین شد هم از قصر جلال او بود عرش برین برجی هم از طور جمال او فروغی طور سینین شد به باغ استقامت اولین سرو آن قد و قامت به میدان کرامت شهسوار ملک تکوین شد شه ملک قدم مالک رقاب اکرم و اظعم مه انجم خدم بدر حقیقت نیر دین شد سلیل پاک احمد زیب و زین مسند سرمد ابو جعفر محمد باقر علم نبیین شد محیط علم ربانی مدار فیض سبحانی که در ذات و معانی ثانی عقل نخستین شد لسان الله ناطق و الدلیل البارع الفارق مشاکل از بیان دلستانش حل و تبیین شد حقایق گو دقایق جو رقایق جو شقایق بو سراج راه حق کز او رواج دین و آیین شد درش چون سینۀ سینا برفعت گنبد سینا لبش جانبخش و روح افزا دلش بنیاد حق بین شد مرارتها چشید آن شاه خوبان ار بنی مروان مگر آن تلخ کامی بهر زهر کین به تمرین شد عجب نبود گر از آن اخگر سوزان سراپا سوخت چه او را شاهد بزم حقیقت شمع بالین شد برای یکه تاز عرصۀ میدان جانبازان ز جور کینۀ مروانیان اسب اجل زین شد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.