شمارهٔ ۲۰

م محمدحسین غروی اصفهانی
0 Altın Yaprak
ای بسته دل اندر خوان طمع وی خسته تن از پیکان طمع ای مرغ دلت پیوسته کباب از نایرۀ سوزان طمع فریاد که آب رخت را ریخت بر خاک مذلت نان طمع حیف است یوسف طبع عزیز در بند و غل زندان طمع از گنج قناعت بی خبری ای دل که شدی ویران طمع یا آنکه بنه دندان به جگر یا آنکه بکش دندان طمع یا گوش بهر بد و نیک بده یا آنکه به بند زبان طمع بر حالت مفتقرت جانا رحمی کن و بستان جان طمع

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.