شمارهٔ ۶ - ایضاً فی رثائه علیه السلام عن لسانها

م محمدحسین غروی اصفهانی
0 Altın Yaprak
ز فراق لالۀ روی تو سینه داغ دارد دل داغدیده از سینۀ من سراغ دارد دل چرخ پیر بگداخت بنو جوانی تو چه دلی است خام کز سوخته ای فراغ دارد بتو بود روشن ای شمع جهانفروز مادر شب من ز شعلۀ آه کنون چراغ دارد نکنم پس از تو فردوس برین دگر تمنا چه خزان شود گلستان که هوای باغ دارد تو لب فرات گر تشنه جگر سپرده ای جان لب من هماره از خون جگر ایاغ دارد دلم آب شد ز بی آبی غنچۀ لب تو که زیاد خشکی کام تو تر دماغ دارد من و داستان دستان ز خرابی گلستان من و شور و شین قمری که بباغ و راغ دارد من و قاتل جفاکار تو همسفر چه طوطی که مدام همنشینی چه کلاغ و زاغ دارد شرر غم تو در منطق مفتقر نگنجد چه کند رسول دل معذرت از بلاغ دارد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.