شمارهٔ ۲۵۵

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
باز ما را جان به استقبال جانان می رود تن به جا می ماند و دل همره جان می رود باز جیبی چاک خواهم زد که دستم هر زمان بی خود از وسواس دل سوی گریبان می رود باز خواهم در خروش آمد که وقت حرف صوت بر زبان نطقم اول آه و افغان می رود باز خواهم غوطه زد در خون که از بحر درون سوی چشمم ابر خون باری شتابان می رود باز دست از دیده خواهم شست گز عیب کسان می کند ایما که آن یوسف ز کنعان می رود باز محکم می شود با درد پیمان دلم کاینچنین بردم گمان کان سست پیمان می رود باز لازم شد وداع جان که هردم هاتقی با دلم آهسته می گوید که جانان می رود باز درخواب پریشان دیدنم شب تا به روز چون نباشم کز کف آن زلف پریشان می رود محتشم در عشق رفت آن صبر و سامانی که بود بخت اکنون از من بی صبر و سامان می رود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.