شمارهٔ ۲۹۰

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
چنین که من ز تو خود را نموده ام بیزار نعوذبالله اگر افتدم به تو سرو کار هزار جان به جسد آیدم اگر روزی کشی به قدر گناه انتقام از من زار بسی نماند که از کرده های من باشی تو در تعرض و من در مقام استغفار به شرمساری انگار عاشقی چکنم اگر شکنجه زلفت ز من کشد اقرار سزای سرکشی من بس است این که چو شمع اگر تو خندی و من سوز دل کنم اظهار هزار بار ز بی لنگری ز جا رفتم ز بحر عاشقیم تا شد آرزوی کنار اگر دگر سر تسخیر محتشم داری همین بس است که یک عشوه اش کنی در کار

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.