شمارهٔ ۳۰۳

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
لشگر عشقت سیاهی می کند از دور باز وای بر من کز سلامت می شوم مهجور باز برشکست خیل طاقت ده قرار ای دل که کرد پادشاه عشق برپا رایت منصور باز تا به جای نوش بارد نیش بر ما خاکیان فتنه مشتی خاک زد بر خانه زنبور باز من که با خود برده بودم شور از میدان عشق آمدم اینک که میدان را کنم پرشور باز گرچه حسن لن ترانی بست راه آرزو من همان صیت طلب می افکنم در طور باز پای کوبان بر فراز بیستون عشق تو کوه کن را لرزه می اندازم اندر گور باز وه که در بازار رسوایی عشق پرده سوز شاهدان از باده نابند نامستور باز در برافکن دیگر ای دل جوشن طاقت که نیست از کمین بر من کمانکش بازوی پرزور باز زان خط نو خیز بر خیل سلیمان خرد خوش شکستی خواهد آوردن سپاه مور باز گر چنین خواهد نمودن کوکب عشقم طلوع ملک دل را سربه سر خواهد گرفتن نور باز با وجد فقر از اقبال عشقش محتشم چند روزی فخر خواهد کرد بر جمهور باز

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.