شمارهٔ ۴۳۹
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
از سر کوی تو با صدگونه سودا می روم
داغ بر جان بار بر دل خار در پا می روم
آن چه با جان من بدروز می کردی مدام
کی کنی امروز اگر دانی که فردا میروم
مژده تخفیف وحشت ده سگان خویش را
کز درت با یک جهان فریاد و غوغا می روم
می روم زین شهر و اهل شهر یک یک می کنند
زاری بر من که پنداری ز دنیا می روم
دشت تفتان تر ز صحرای قیامت می شود
با تف دل چون من مجنون به صحرا می روم
در لباس منع رفتن بس کن ای جادوزبان
این تقاضاها که من خود بی تقاضا می روم
محتشم از بس پشیمانی به آن سرو روان
حرف رفتن سر به سر می گویم اما می روم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş