شمارهٔ ۴۸۱
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
از آن پیش رقیبان مهر ورزد یار من با من
که خواهد بیش گردد کینه اغیار من با من
به این بخت زبون و طالع پستی که من دارم
عجب گر سر در آرد سرو گل رخسار من با من
نمی دانم چه می گوید ز بدگویان که می گوید
به این تلخی سخن شوخ شکر گفتار من با من
مرا کز رنجش اغیار دایم دل گران گشتی
چسان بینم که باشد سر گران دلدار من با من
دل زارم چو برد آن شوخ و شد بیگانه دانستم
که می کرد آشنایی از پی آزار من با من
ز کید خصم پیش یار من مقدار من کم شد
نمی دانم چه دارد خصم بی مقدار من با من
به کویش محتشم چون ره برم شبهای تنهایی
اگر همره نباشد آه آتش بار من با من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş