شمارهٔ ۵۹۴

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
مرا حرص نگه هردم به رغبت می برد جایی که هست آفت گمار از غمزه بر من چشم شهلایی زیاد حور و فکر خلد اگر غافل زیم شاید که می بینم عجب رویی و می باشم عجب جایی یکی از عاشقان چشم مردم پرورش می شد اگر می بود نرگس را چو مردم چشم بینایی چو ممکن نیست بودن بی بلا بسیار ممنونم که افکندست عشقم در بلای سرو بالایی ندانم چون کنم در صحبت او حفظ دین خود که چشمش می کند تاراج ایمانم به ایمایی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.