شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار
ازین جهان به جهان دگر گرفت وطن
وز آشیان بقا شاهباز همت او
هوای خلد برین کرد ازین خجسته چمن
سرشک ماتمیان در عزای او گردید
چو سیل حادثه در بر و بحر شورافکن
خرد چو خواست ز هم اسم او به ایمایی
شود وسیله تاریخ او بوجه حسن
به عقل گفت که خوش دایه ایست عمر ولی
گذشت از سر این دایه خواجه میرحسن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş