شمارهٔ ۹۳
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
گل چهره ای که مرغ دلم صید دام اوست
زلفش بنفشه ایست که سنبل غلام اوست
همسایه ام شده مه نو آن که ماه نو
فرسوده خشتی از لب دیوار و بام اوست
صیت سبک عیاری من در جهان فکند
سنگین دلی که سکه تمکین به نام اوست
در مرده جنبش آید اگر خیزد از زمین
آن فتنه زمان که قیامت قیام اوست
هرچند نیست کار دل من به کام من
من خوش دلم به اینکه دل من به کام اوست
برتافته است مدعیم دست اختیار
از بس که بازویش قوی از اهتمام اوست
محروم نیست از شکرستان او کسی
جز محتشم که طوطی شیرین کلام اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş