شمارهٔ ۱۰۹
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
دلم کز آتش جان سوز غم نخواهد ماند
به من نماند و به دلدار هم نخواهد ماند
بساز با لب خشک و نه قطره جوی نه بحر
که در محیط جهان بیش و کم نخواهد ماند
حذر ز آتش آهم که افکند کز تاب
به بحر در جگر بحر نم نخواهد ماند
به محفل تو عزیزان چنین شوند ار خار
کسی ز محترمان محترم نخواهد ماند
اگر شوند ز رنج وجود آگه کیست
که تا ابد به دیار عدم نخواهد ماند
به دست داغ تو وین داغ سوزدم که درم
همیشه در کف صاحب درم نخواهد ماند
ز شادی و غم غیر و تو نیست غم مشتاق
همیشه شادی و پیوسته غم نخواهد ماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş