شمارهٔ ۱۸۲
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
شود دگر گم دلم در کوی محنت خانه ای کمتر
نباشیم ارمن و دل جغدی و ویرانه ای کمتر
دلم گر افکنی وز دست نگذاری دل یاران
از این پیمانه های پر ز خون پیمانه ای کمتر
مکن آزادم از قیدت بیندیش از هلاک من
بزندان غمت گر جان دهم دیوانه ای کمتر
فروغ خود مدار از من دریغ ای شمع شب خیزان
اگر سوزی من سرگشته را پروانه ای کمتر
دهد بر آب اگر چشم ترم دل را چه خواهد شد
ز خرمن ها که گرد آورده چشمم دانه ای کمتر
چرا مشتاق دایم در پی ثبت سخن باشی
اگر حرفت نماند در جهان افسانه ای کمتر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş