شمارهٔ ۲۳
م مشتاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
گفتی شویم کی من از او او ز من جدا
روزی که تن ز جان شود و جان ز تن جدا
خوش آنکه جا کنم ببرت چند سوزدم
رشک قبا جدا حسد پیرهن جدا
نالان از آن چو مرغ اسیرم که سوزدم
هجران گل جدا و فراق چمن جدا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş