شمارهٔ ۴۹ - تاریخ طالار سعادت‌آباد شاه طهماسب صفوی

شکر کز لطف الهی کرد تسخیر جهان همچو مهر از تیغ عالم گیر شاه دین پناه شمع بزم افروز دولت ماه اوج سلطنت آفتاب برج حشمت سایه لطف اله وارث ملک سلیمان صاحب تخت کیان ثانی صاحب قرآن شاه جهان طهماسب شاه نافذالامری که گردون از ازل دارد به گوش حلقه بهر بندگیش از گوشوار مهر و ماه شوکت آیینی که گر با پله تمکین او کوه را سنجی سبک تر آید از یک برگ کاه معدلت کیشی که در ایام عدل او سزد کار شبنم زآتش سوزان اگر بیند گیاه ساخت عالی منظری کز ارتفاعش دور نیست گر فتد گاه تماشای از سر گردون کلاه بر فراز بام او هرکس که آید بنگرد چون مه کنعان ز پستی مهر را در قعر چاه بر فراز بامش ار خواهد رساند خویش را توسن اندیشه از رفتار ماند نیمه راه گرچه در گامی ز سرعت این سمند تیزرو از دو عالم بگذرد زآن سان که از عینک نگاه این بلند ایوان کیوان پایه چون اتمام یافت زاهتمام شاه گردون شوکت و انجم سپاه کلک مشتاق از پی تاریخش این مصرع نوشت دیده بد دور زاین ایوان گردون دستگاه