Ardından

(1) Tren kalktı! .. İstasyon booş, vakit; gece yarısı... Ben, "seni" kaçırmışım! .. ..... İçi bensiz trenlerin yolunda mı gözlerin? .. (2) Bir siyah karpuz gibi kırıldı gece... Yarıldı içim; ...sen sızdın! .. (3) İhtiyar bir konağın, iki karanlık duvarı arasında sallanıp duran bir sarkaç gibi bıraktın beni; Boynumdan, zamana asıp! .. ..... Sallanıyorum... Saat dolabının camları içinde, , , yanıyor canım! .. Dolap ise; camlı salonda tutsak! .. Benim avucumdayken zaman, ben'im kıvranan zamanın avucunda; ...kalbine mahmuz saplı avı gibi kartalın... Pençesinden kurtulsam, yer parçalar düşünce! .. ..... Yaaar, yar; Revâ mı bunlar? .. Bu nasıl bir gidiştir, parmaklarının ucunda? .. Ve, parmaklarının ucunda iken, canıma batan diken... Canımsın... Cananımsın, da bu gece; neden üşüyorum hayalinin kollarında? .. (-1) Tren kalktı! .. İstasyon boş... Ve, gecenin yarısı... ..... Seni kaçırdığımı hangi cümle söylesin? ..