Aşka Kılıf Aranmaz!..

Bulutlara dolaşmış bir uçağın, rüyalarında "hava limanlarını" görmesinden ne farkı var ki; burnunun, sabahları "kızkulesi" diye sızlamasının? .. Kızkulesi, , , mıknatısındır; Seni bana bağlı kılan! .. Kaybolmuş gemiler için; uzaak, zayııf, cılıız, titreek, soluuk ve soğuuk bile olsa, bir deniz feneri ışığının ne demek olduğunu anlıyor musun şimdi? .. Duyuyor musun, soğuğu? .. Üşüyor musun, korkuyor musun; titriyor musun? .. Hadi, dokun sesime! .. Tut, nefesimi; ve oğuştur, ısıt ellerini! .. Savrulurken dalgaların arasında; Ne altından geçsin "Hüdâyi yolu", ne üstünden... Sen de geçme; Koy gönlünü, huzûra! .. Ben... Aşka kılıf aramam! .. ..... Kendimden ve zamandan ve mekândan çaldığım bir ödülse bu sevda; Saplarım yüreğime... Sen kanarsın içimde! .. Senden ve benden bile aldığım bir ödül isen eğer; saplanırsın içime! .. Kılıfın "ben" olurum... Aşka kılıf aranmaz! .. Şimdi, ben... Çatlamış dudağıyla yalvarırken tarlalar, içindeki çiçekler bükerlerken boynunu... Elbette rüyalarınım senin... Her gece kim ağlıyor karanlığın içinde; kederlenen toprağa, içini süzen bulut gibi? .. Biliyor musun; dibi kayalık bile olsa, "huzur'dan gelip huzûra giden" yolun kıyısındaki şu garip Kızkulesi, kız kulesidir; seni bana mahkûm eden! .. Söyledik ya... Dedik ya; aşka kılıf aranmaaz! Ne çaldı isen benden; hediyem olsun... Sen... Yüreğimde saplı kal; Başka talebim olmaz! ..