Su Toplar Parmaklarım!

Her harf, yakıp kâğıdı, tek tek dökülür yere; Eğer adını yazsam!.. Gözüne baksam; ateş akar içime... Sokulsam; tenim kavrulur nefesinden, kururum susamış fidan gibi!.. Aaah, dokunsam yârime; su toplar parmaklarım!.. Saçının her bir teli ateşlenmiş fitildir, bilirim; değdiğinde yüreğime yeer(i)yerinden oynatır!.. Eriyen bir kırmızı mumla mühürledin ağzımı; Hapsoldu dilim!.. Mahpus oldum, içinde... Sordular; kim o?.. Düşündüm; Ben kimim!.. Kimim ben?.. Kibrit yanar, tükenir; Yaktı, diye suçlarsın parmağının ucunu!.. Suçlu kim?.. Ve suç ne?.. Saçının bir teline dokunamam, ve bakamam yüzüne, ve sokulamam nefesinin yayıldığı havaya... Ateşin kararttığı bir kibrit çöpü gibi; yandıkça eğilirim, kıvrılırım, bükülürüm elinde... de, diyemem; Mühürledin ağzımı!.. Hapsoldu dilim, açılmaz artık dudağım!.. Dokunsam tenine; su toplar parmaklarım!.. Sokulsam; kavrulurum!.. Baksam; Ateş akar içime... Eğer adını yazsam... Her harf, yakıp kağıdı, dökülür tek tek yere!..