Susuyorum... (2)

Susuyorum... Susuyorum; Sana! § Sen, susuyorum sanıyorsun... Bense susuyorum; Çöl gibi! .. § Göl gibi bakıyordum halbuki... Bana veda ederken, ve dökülürken yağmur gibi, yüzüme; Kelimelerin! .. § Ben, , , susmuyorum aslında... Güvercinlerin guu'lamasını dinliyorum penceremin pervazında... Geldiklerinde, her gün; ufaladığım ve önlerine koyduğum dün'ümün başında! .. Dünn... Her dün bir kırıntıdır artık; canımdan alıp, cam dibine koyduğum! .. § Susmuyorum ki... Susmalarım; delirmiş çığlıklardır içimde, çıkacak yol bulamayan! .. Çıldırmış atların nallarıyla tepilmede; yandıkça duvarlarım! .. § Susmuyorum! .. Bu, susmak ise eğer; haykırmak nasıl olur? .. Ve çığlık nedir? .. Ve ses nedir? .. Halbuki sen... Sen, vermeyi unuttuğum bir nefessin içimde; Bana rağmen, bana saklı! .. § İşte böyyle bir çatlayışında zamanın; döküldün benden, aktın parmaklarımın arasından! .. § Artık, ne çatlayan zaman yapışır da sen içimde kalırsın; ne kırılmış yumurtanın sızanı içine girer... Testi, geldiği toprağa düşmüştür artık! .. § Ben; susuyorum, , , elbette... Hem de bir çöl gibi! Ve bilerek şunu, ve anlayarak: Bir çölün, susuz olduğu için sızlamaz içi... Her çöl, "bir gün suyla tanıştığı için" böyle yanar, kavrulur! ..