Kağıdın rengine akıyor gözlerin Islak, hafif rutubetli Zamana dokunmak istiyorsun; Kirpiklerinde yelkovan-akrep gölgesi…
Beni ördüm dikenli tellerle, dokunmasın kimseler birbenliğime. her gölge balçıkla sıvanmış, çünkü…
Ben uyandığımda yastığımda kan lekesi görürüm ilk. Sizin güneşleriniz vardır, alnınıza buğulu öpücük konduran. İşte bu yüzden geliyorsa adımın önüne SetiRan sıfatı. Ne Anahita layı…
siyah bir iplik ve iğne aldım ay ışığına karşı şehirlerimizi dikiyorum birbirine. aradaki onca uzaklığı hiçe sayarak isyan edip…
sarhoş, karıncalı zihnimin emri: elime alıyorum keskin bir çatalı yüzüme notalar çiziyorum melodilerin en yaşlısı oluyorum…
Bir düşsün sen; penceremde, yürek biçimindeki buğuda adının -de hali.
dokunmak ürpermekti çoğu zaman, göz göze gelmek geleceğin "firari" sıfatlarıydı aşkımızın önüne gelen.…
tohumumun adıymış yalnızlık acının zulası olduysa yüreğim gecelerin omuzu daha sıcak gelir bana.. sol bileğimden sızan kan gibi..…
Haritanın hangi kıtasında kaldı ölümsüz çocuklarımız ve hangi kalpler temizledi dünümüzün tozlarını…
seri kesilmiş kuşlar bırakıyor pencereme ve zile basıp, kaçıyor adresime gelen postacı.…
Şimdi yoksun aramıza aylar girdi bir de dikenli notalar -ısrarla dokunduğum fa diez…
Gittin. Yarı saydam, hayali bir yüz bırakıp kayboldun içine düştüğüm bu koca boşlukta..…
Ne zaman gözlerine dokunsa gözlerim teğet geçer akrep yelkovanı.. rüzgarın gri kokusu sarılır saçlarımıza savruluruz avuçlarımızdaki tohumlar gibi..…
Beni o öldürdü. Faili belli bir cinayet sonrası kurulan giyotin -ve dul dendi bir sıra, fransada-…
yasa tanımadık biz tel örgülerin ardında dolaştık elele diyet gereği kellemizi sunduk Tanrı’ya ki kalplerimizin varlığı tesellimizdi…
15 / 37 gösteriliyor