Francois'e

Şimdi yoksun aramıza aylar girdi bir de dikenli notalar -ısrarla dokunduğum fa diez seninse bildiğin tek nota es- yokluğundan istifade edip terk ediyorum bu kenti Eylül'ü üç geçe güneş -Tanrı'ya inat- batıdan vuracak ilk, yüzüne bulutsuz gökyüzünden tuzlu damlalar süzülecek dua niyetine açtığın ellerine senin 'bana ne'lerince yüzleşince sevgine inanmak için aradığım onca bahane kifayetsiz kaldı İstanbul'un gecesi, gündüzü ve deniz'i de. Artık yokum bu gri kentin duvarlarından hızla siliniyor aşk denen o lanetli tek hece biz'imle birlikte..