Söz Duruş Vefa Ve Kararlılık

Koca bir yıl geride kaldı yine iyi kötü günlerde. Bir yıl önce aralıkta girdi o senin garip gönlüne. Bir yıl sonra yine aralıkta kanattı o hisli kalbine. Yeni yıl,yeni bir umut demek, sen sarıl sevgine. Üzümlü sen yanlış insana sevip de boşa sarıldın. Bir vefasızın işvesinin peşinden koşup yoruldun. Vefasız uğruna kendine ona buna boşa darıldın. Değer,kadir,kıymet bilmez değersizin yüzünden. Tatlı sözlere güzel hislere sen hiç hile katmadın. Sen eşine,dostuna,sevgine hayatta hiç satmadın. Sen tertemiz duygulara,hayatta çamur atmadın. Gerçeksin gerçekçisin, yeter sana bu meziyetin. Dostlarına bile,gözün görmedi onun yüzünden. O hep gaflete düştü, sen yine,hiç açık vermedin. Önünü göremedi O,gözünü kapattı dinlemeden. Sevgiyi kaldıramayan o densiz zalim yüzünden. Gerçekler acı söylenince onun hiç hoşuna gitmez. İdraksize bir değil,bin nasihat musibet de yetmez. Kırdığın bu kalbine, artık kimseler tamir edemez. Erdemli olmayana,duyguda sevgide fayda vermez. Boşa yanıp, dertlenip söylenme,ona söz para etmez. Sen boşa şiir yazma,duygusuza duygu da kar etmez. Kendine harap etme,vefasızın arkasından ağlanmaz. Değmeyen biri için,bu kadar duygu sevgi beslenmez. Yanlışını görmek,yanlışından dönmek yiğide kardır. Vefasızın ihanetinde belki bir neden bir hayır vardır. Sen gerçek sevene kucak aç anlayana hatır saydır. İnsanı insan yapan; sözü,vefası,duruşu,kararlılığıdır.