Ne Vefâ Var Cihânda Vü Ne Karâr

Ne vefâ var cihânda vü ne karâr Fe’ttekû’llahe yâ ûli’l-ebsâr İy vefâ isdeyen bu dünyîden Leyse fî’d-dârı gayrüküm deyyâr Gaflet-ile geçürdüñ eyyâmı Vakti oldı iderseñ istigfâr Gâfil olma ki saña düşmendür Nefs-i emmâre câhidü’l-küffâr Nefsi akluña itmegil gâlib Kılma dîvi ferişteye sâlâr Rengine bahıban yigit sanma Ki cihân pîre-zen-durur gaddâr Sûr hengâmı irdi iy hufte Vakti-durur ki olasın bî-dâr Bu mugaylana şöyle kalduñ kim Düşmez öñüñe ravza-i gül-zâr Dut ki dutduñ diyârı ne assı Çün ne deyyâr kalur u ne diyâr Ten yire girür aña ne cübbe Baş yile varur aña ne destâr Niçe edvâr döndi vü döniser Ben ü sensüz bu gümbed-i devvâr Ne gerek başda bunca bâd-ı gurur Çünki hâk olısardur âhır-ı kâr Topragı zerre zerre ister-iseñ Kaş u gözdür tolu vü hatt u izâr Niçe Yûsuflaruñ ki hasret-ile Dökdi kanın bu gör ki merdüm-hwâr Dehr Nûşîn-revândan aldı revân Çarh Dârâşı eyledi berdâr Şîr-i merg Erdeşîr’i kıldı zebûn Gûr Behrâm-ı Gûr’ı itdi şikâr Dehr efsûnına ne Rüstem ü Zâl Çarh destânına ne Sâm u Süvâr Aç gözüñi hazâna eyle nazar Aña bahma ki tâze oldı bahâr Cüz müdâre ne çâre var ki müdâm Bizüm üstümüze döner bu medâr Akluñ azdur iy dost bilmezseñ Ki azdurur sini az-ıla âzâr Subh-hîz ol ki saña zevk vire Dem-i müstagfirîne bi’l-eshâr Sadef olup sehâb feyzini iç Hayz-ı bintü’l-ineb nedür zinhâr Selsebîl-i halâli ister-iseñ Var bu zehr-i harâmdan ol bîzâr Ki evvel işi cünûn u arbede Ki âhır işi belâ vü renc-i humâr Ne bagışlar kişiye ol iflâs Ne virür âdemiye ol idbâr Ne ider âşıkını ol meflûk Ne kılur sâhibini ol bîâr Selesü’l-bevl ider ü gaseyân Hafakân eyler ü sudâ ü devâr Nef-i dünyîde bu vü ukbîde Vekınâ rabbenâ azâbe’n-nâr Akıl mîzânını koma elden Ki oldur erkân-ı âleme miyâr Zulme göñlüñi itmegil mâyil Leyse li’z-zâlimîne min ensâr Adli iş it ki adl-ile bulasın Dünya ukbîde devlet ü dîœâr Yevme yuhyînüñ añlayan sırrın Ola bîzâr zerden ü kıla zâr Yi yidür mâlı kim yidürmez-iseñ Olur ol mâl âkıbet saña mâr Nazar itme kimesne aybına kim Kamu aybuñı örte ol Settâr Afv it kimse cürm itse saña Tâ ki afv ide cürmüñi Gaffâr Yüce dut himmetüñi kim Kâdir Kadr-i himmetçe arturur mikdâr Göñlüñi tevbe saykalı-y-la arıt Dutdı-y-ısa günâhdan jengâr Pûte-i dînde hâlis ol ki yirüñ Ola dârü’s-selâm nime’d-dâr Zikrin it her nefes Hakkuñ tesbîh Şükrin it dem-be-dem anuñ tekrâr Pîşe it tâatin bahâr u hazân Âdet it kullıgını leyl ü nehâr Emri-y-ile yürür anuñ encüm Hükmi-y-ile döner anuñ edvâr Cümle zerrât-ı âsümân u zemîn Birligine ider anuñ ikrâr Anuñ evsâfını kim ide kıyâs Anun eltâfını kim ide şümâr Ol kemerden ki tâatına anuñ Baglanılmaya yig-durur zünnâr İt resûlini kıdve kim giresin Huld gül-zârına maal-ebrâr Kehf-i ümmet hulâsa-i «akaleyn Şems-i millet Muhammed-i Muhtâr Ol ki dîn ravzasını tâze ider Min gavâdî sehâ’ihi’l-mizrâr Bâg-ı devlet anuñladur ser-sebz Ki hayâtü’n-nebâtı bi’l-emtâr Zübde-i cümle kâyinât oldur Ke’l-yevâkîtü mühcetü’l-ahcâr Dîn esâsını ol ider mamûr Şer darına ol-durur mimâr Sîretidür mekârimü’l-ahlâk Sûretidür meşâriku’l-envâr Kapuña gelmişem şefâat uma Yâ şefîaz-zünûbı ve’l-evzâr Kıl devâsı-y-ıla şefâatüñüñ Üşbu bîmâr derdine tîmâr Ahmedî vird it nebî medhin Cânuña bi’l-aşiyyi ve’l-ibkâr Ol nebî medhidür sözüñi iden Gayret-i nazm-ı gûher-i şeh-vâr Sözlerüñ fazluña yiter şâhid N’ola hâsid ider-ise inkâr Söz çog illâ ki korharam diyeler Hâtıbü’l-leylü mutnibü miksâr Söz-durur söz eser kalan bizden Fanzurû’ badenâ ile’l-âsâr