Yeter Artık Kul

seviyorsam yağmuru yağmurlu sokaklarda arıyorsam karanlık köşelerde bulamıyorum mutluluğu güneş batınca akşamları yarına doğacak bekliyorum uyuyamıyorum geceleri yatağımda aklımda sen olunca kaç dua daha edeceğim bilmiyorum kaçıyorum aşkın tuzağından sığınıyorum bir umutla Allah'ıma umutlar acıyı doğursa bile öğrendiklerimden sonra hiçbir şey tad vermiyor eskisi gibi artık eğlenemiyorum üç yüz milyon insan yoksulluk çekiyorken neyiz ki biz hangimiz biliyor bu dünyaya neden geldiğimizi amaçsız ve hedefsiz yaşıyoruz çoğumuz kilo ortalamamız seksen kilogram yani seksen kiloluk kemik yığınları biraz da iş hayatından bahsedelim para babalarımız, şirketlerimiz zengin olsunlar, büyüsünler diye mi çalışıyoruz senelerce, sağlığımızdan artırıp zengin olma arzularımız yok mu henüz hayatın anlamını çözememişken güvenebileceğimiz insan var mı çevremizde kendimize bile güvenmiyorken yeter artık kul yakma bu dünyanı ve ahiretini üzme seni seven bu adamı yeter artık kabirde sızlattığın dedenin kemiklerini özüne dön ve kendine gel satma ahlâkını ve maneviyatını altmış yıllık yalan mutluluğun için.