Çekilin Karanlıklar

aşka dair herşeyi kapattım uykulara yelkeni denizden alıp bıraktım karalara kuşların şarkılarını da alıp plakların yanına koydum ve yazdığım kitapları düşlerimle oydum çekilin karanlıklar rahat bırakın beni ölüme yaklaşmışken döndürmeyin yolumdan bedenimi bakir aşık hiç bıkmadan acının yolunda ilerler bütün melekler ona sevgiyle gülerler kalbimim şaşkınlığı varoluşumdandır beni yıkan hep ihanetin oluşundandır çekilin karanlıklar rahat bırakın beni ölüme yaklaşmışken döndürmeyin yolumdan bedenimi ince bir dantel gibi işledim sevgiyi yelken kırıp geçti mavi denizi biçtiğim değerler ektiğim ekinlerdir uykuya dalarım ben herşey güzelleşir çekilin karanlıklar rahat bırakın beni ölüme yaklaşmışken döndürmeyin yolumdan bedenimi