Krater

krater uykusu açılmamış kapıların susamında kırk masal uyuduk ot gecede büyüdü dil başkasına geçti zamansa lekeledi kendini biz birbirimize indik suya inen gazeller gibi dünya almadı bizi dünya almadı bizi dünyayı kraterin uykusundan çektik efsane doğrulamadı kendini kraterde gördük dünyanın debisini gündelik sokaklarda herkes gibi gezinirken herkes bizi kendinden bildi kimse bilmiyordu kraterlere geçtiğimizi yeni zamanları indiğimizi cinnet durulduğundaki çağın lut kavmiyle ödeşmesi tuz direkleriyle işaretlenmiş bölgenin genlerimizdeki haritayla çizileceğini yeni kitaplardaki patlamanın sıkı formüllerini giyindiğimizi krater uykusu yılların ütopyasını ağır ağır taşlara temize çekiyordu durup yazdıklarına bakıyorduk sizlerden umutsuz olduğumuz için umutsuz salınıyorduk kraterse bize başka bir öykünün kapılarını açıyordu hiçbir şeyden korkmuyorduk yedi uyku kadar kırk oda kadar üç elma kadar masalların içinden geçiyor, yepyeni bir şiir okuyorduk yepyeni bir düş oluyorduk yepyeni bir dil buluyorduk birkaç kişiydik birkaç yüzyılı birden çalışıyorduk daha çok geleceğe benziyorduk, gidip bir kraterin ağzında bulun bizi başka bir yüzyıla gidecek kapının ağzında sizi bekliyorduk