İllâ SEN illâ SEN

hayat tezgahında ilmek ilmek sen dokuyor sana dokunuyorum... can kırıkları toplarken her gece yüreğime sen batıyor sen kanıyorsun ... s/on bahar da geçse son nefesimde gelse yine sensin aklımda, ne çare bir çocuk ağlıyor dudağını büke büke, bir şiir yaslanıyor göğsüme, masal anlatıyorum bazen sonu hep sen bitiyor. şarkılar sen türküler hep seni söylüyor bilmem ki ne diye..? bir serçe konuyor kurumuş dallarıma bir o ağlıyor bir ben alıp başımı gidesim var hep sana hep sana ve dönüşlerim yine senden sana gölgem sen olmuşken ve ben benliğimi sende yitirmişken yanımda varmışsın, yokmuşsun farketmiyor ki illâ SEN illâ SEN... 16..10..2010