Nazlı Gülüm 8

“Sevda bir masalmış Kaf dağlarında Ne kavuşan varmış ne de yaşayan Tek ölümmüş gerçek başka bir kalpte Bir de suskun gecelerde yatıp ağlayan” İsyankâr sokaklarda gezdiğim günden beri Her bir yanım ızdırap her bir yanım zemheri Bir ateş bir yanardağ sardı dört bir yanımı Mısralara işledim sessizce isyanımı Sen ayrı bir dünyaya adımını atarken Ben dağa taşa vurdum feryad-ı figânımı Dağ yarıldı aniden gönlüme volkan düştü Kavurdu her yanımı umuduma kan düştü Kalem kırıldı sonra parçalandı elimde Sessizce kayboluşun hicran oldu kalbimde Yağmalanmış ruhuma çöktü hüzün ateşi İntizar yarınımın kara sevdalı eşi Yaralı sevdaların ağlayışı ondandır İçimdeki şarkının kanayışı ondandır Ondandır, yakamozun derya-lara küsmesi Ondandır, yüreğimde kasırgalar esmesi Ondandır, kalemimde mürekkebin bitişi Ateşten bedenimin soğuktan titreyişi Gün batarken şiirin yazılması ondandır İkimize tek mezar kazılması ondandır Ondandır, her lâhzanın bin yıl hesaplanışı Yargısız infazların göğsüme saplanışı Ondandır, gidişini kabullenemeyişim Ondandır, sen yaşarken ölemeyişim