Gül Kozası
M Mustafa Bilen
0
Altın Yaprak
Seni hep saklı tuttum içimde
Kozandaki tohumu çıkartıp serptim yüreğime
Tohumunu yüreğimle suladım tomurcuklansın diye
Sonra açılıp gül olsun, konayım, koklayayım diye
Baharla birlikte bülbüle eşlik ettin
Unuttun bülbülü görünce toprağın sevgisini
Bülbül seni terk edecek farkında değilsin
Nedenini sorarsan, solacaksın diye…
Oysa gül kozası! Ne emekler verdim yeşermen için
Gece gündüz çatışmalar yaşadı ruhum senin için
Sen kalbini göçebe bülbüle verdin bir mevsim için
Baharlar çabuk geçer, ağlayacaksın kayıp ettiğin için
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş